تاریخچه پیامک

read more image


آیا تا به حال برای شما سؤالی ساده پیش آمده است که نتوانید پاسخ آن را بیابید؟ همه ما مخترع سیستم مخابراتی صوتی یا همان تلفن را می شناسیم ((گراهام بل))؛ اما آیا تا به حال از خود پرسیدید طراح سیستم پیامک کیست؟ و یا این که در عصری که پیامک هم سرگرمی است، هم تکنولوژی، هم رسانه، هم وسیله ارتباطی و... تعداد کاربران جهانی پیامک چقدر است؟ و... اگر تمایل دارید پاسخ سؤالات خود را بیابید، با ما همراه باشید:


پیام کوتاه (پیامک یا SMS) یک سرویس ارسال پیام متنی در گوشی، فضای مجازی و سیستمهای ارتباطات همراه می باشد که از پروتکل های ارتباطاتی استانداردی که امکان تبادل پیامک ها را بین خط های تلفنی یا گوشی های همراه ممکن می سازند استفاده می کند.


اس ام اس یا پیامک با 5/3 میلیارد کاربر فعال و یا به عبارتی %78 کل کاربران گوشی های همراه، جامعترین نرم افزار اطلاعاتی استفاده شده در جهان محسوب می شود. واژه "پیامک" برای تمام پیامک های متنی و همه ی فعالیت های کابرانش در اقصی نقاط جهان استفاده می شود. "پیامک" در صنعت ((تبلیغات مستقیم))، به عنوان (( تبلیغات پیامکی )) نیز شناخته می شود.


پیامک به شکلی که امروزه ما از آن برای تبادل اطلاعات بهره می گیریم از رادیو تلگراف های قدیم و قوانین استانداردشده گوشی نشأت می گیرد. این قوانین در سال 1985 به عنوان بخشی از استاندارد های GSM ((سیستم جهانی ارتباطات گوشی همراه)) و به منظور ارسال و دریافت پیام های 160 کاراکتری توسط گوشی های همراه GSM تعریف شده است. با اینکه اکثر اس ام اس ها پیام های متنی (موبایل به موبایل) هستند، این سرویس جهت پشتیبانی از تکونولوژی های دیگر موبایل ها و شبکه ها نیز وسعت داده شده است.



مفاهیم اولیه


افزودن عملکرد ارسال پیام های متنی به گوشی های همراه در اوایل دهه ی 1980 و به منظور توسعه جامعه خدمات ارتباطاتی گوشی همراه آغاز به کار کرد. اولین طرح عملی گروه CEPT در GSM با ادعای این که ( امکانات و خدمات پیشنهادشده در جامعه که باعث تغییر شبکه های تلفن و داده های عمومی شده اند باید در سیستم گوشی ها نیز قابل دسترس باشند.) در دسامبر 1982 تأیید شد. این طرح شامل تبادل پیام های متنی بین گوشی ها و یا ارسال توسط سیستم های ارائه دهنده خدمات پیام کوتاه در آن برهه زمانی می شد.


مفهوم پیامک (SMS) در شرکت فرانسوی-آلمانی GSM در سال 1984 توسط فردهلم هیلبرند (Friedhelm Hillebrand) و برنارد گیلبرت (Bernard Ghillebaert) بیان شد. به طور کلی نوآوری که در پیامک شکل گرفت (کوتاه بودن) می باشد. شرکت GSM برای تلفن بهینه سازی شده بود و به همین دلیل هم تلفن به عنوان برنامه اصلی این شرکت شناخته شده بود. ایده کلیدی برای (پیام کوتاه) یا همان واژه لاتین (اس ام اس) استفاده از سیستم بهینه شده تلفن و انتقال پیام از راه سیگنال برای کنترل ترافیک تلفن ها (و در زمان هایی که سیگنالی در راه ها وجود نداشت) بود. به اینصورت، آنان می توانستند از منابع بی استفاده خود برای انتقال پیام با کمترین هزینه استفاده کنند. به هر حال لازم بود که حجم پیام ها را به 128 بایت محدود کنند (که البته بعدها به 160 کاراکتر 7 بیتی افزایش یافت) تا بتوانند پیام ها را با نوع سیگنال دهی های موجودشان تطبیق دهند. در نتیجه هیلبرند با توجه به مشاهدات شخصی و بررسی هایی که روی حجم پست کارت ها و پیام های تلکس انجام داد بیان کرد که اکثر پیام ها را می توان به صورت خلاصه و مختصر در 160 کاراکتر بیان کرد.


خدمات پیام کوتاه می توانست با به روزرسانی نرم افزار هر گوشی در آن گوشی اجرا شود. از این رو، هنگامی که مردم شروع به استفاده از پیامک کردند منابع بسیاری زیادی شبکه و ترمینال فعال پیامک وجود داشت. و شبکه جدید دیگری که به آن نیاز داشتند یک مرکز تخصصی خدمات پیام کوتاه، یک شبکه ارتباطی و ظرفیت رادیویی زیربنایی برای همراهی ترافیک رو به رشد پیامک ها بود.